Bir otomobili canlı tutan, motorun kendisi kadar içinden dolaşan sıvılardır — her biri farklı bir görevle, farklı bir organ gibi. Çoğu sürücü sadece motor yağını bilir; oysa aracınızda hayati görev yapan yedi sıvı var ve her birini beş dakikada kontrol edebilirsiniz. İşte tek yazıda hepsi:
Motorun kanı. Çubukla (veya elektronik göstergeden) seviye MIN-MAX arası olmalı. Renk: yeni yağ amber, kullanılmış koyu — normaldir; ama süt kahvesi/mayonez görürseniz su karışıyor demektir (acil). Koku: yanık/benzin kokusu anormal.
Motoru hararetten korur. Genleşme kabında MIN-MAX arası (soğukken bakın!). Renk canlı olmalı (yeşil/pembe/mavi — türe göre); kahverengi/paslı ise değişmeli, yağlı film varsa kaçak şüphesi. Asla sıcakken kapağı açmayın.
Güvenliğin sıvısı. Depoda MIN-MAX arası; seviye düşüyorsa ya balata aşınmış ya kaçak var. Renk berrak amber olmalı; koyulaşmışsa nem çekmiştir. 2 yılda bir değişir — km'den bağımsız (fren hidroliği). Bu sıvıda ihmal, fren kaybı demektir.
Otomatikte hayati, manuelde önemli. Çoğu modern otomatikte çubuk yoktur (servis işi); manuelde uzun aralıklı. ATF rengi kırmızı-kahve olmalı; siyah ve yanık kokulu ise kutu zorlanıyor demektir. Seviye kontrolü çoğu araçta sıcaklık kontrollü prosedür ister.
Hidrolik direksiyonlu araçlarda. Depoda MIN-MAX arası; renk kırmızı/amber, kararmışsa değişmeli. Elektrikli direksiyonlu (EPS) araçlarda bu sıvı yoktur.
Görüş güvenliği. Basit ama ihmal edilir; mevsime uygun (kışın donmayan) formül şart. Boş cam suyuyla kuru cama silecek çalıştırmak, camı çizer ve sileceği yırtar.
Emisyon sıvısı. Ayrı depoda; biterse araç çalışmaz. ISO belgeli kaliteli ürün şart. İkaz başladığında ertelemeyin.
Ayda bir, düz zeminde, soğuk motorla bu yedi sıvıya göz atmak on dakika sürer ve çoğu büyük arızayı erken yakalar. Konsey'de her periyodik bakımda yedi sıvının tamamı — seviye, renk, durum — kontrol edilip rapora işlenir. Sıvılar aracın dilidir; okumasını bilen, arızayı gelmeden görür.
Her periyodik bakımda tüm sıvı seviyeleri, renkleri ve durumu rapora işlenir.