Krank devir sensörü, motorun kalp atışını sayan parçadır: krankın konumunu ve devrini ECU'ya bildirir. Bu bilgi olmadan ne ateşleme ne enjeksiyon zamanlanabilir — yani sensör susarsa motor çalışmaz. Arızasının meşhur bir imzası vardır: sıcak arıza.
“Marş var, çalışmıyor” üç ana şüpheliye açılır: yakıt (pompa), immobilizer ve krank sensörü. Hızlı eleme: immobilizer ışığı yanıp sönüyor mu? Kontak açılınca pompa vızıltısı geliyor mu? Devir ibresi marşta oynuyor mu? Bu üç gözlem, servise gelmeden telefonda bile tabloyu daraltır — çalışmama rehberi.
Sensör sinyali osiloskopla/canlı veriyle izlenir; sinyal var-yok ayrımı netleşir. Sinyal yoksa sıra: soket-kablo (sıcaktan yorulan tesisat sık suçludur) → sensör → volan/krank dişlisinde hasar kontrolü. Isıl arızalarda sensör ısıtılarak test edilir — “soğukken sağlam ölçüldü” yanılgısına düşülmez.
Sıcakta bir kez stop edip “kendine gelen” aracı kaderine bırakmayın: bu arıza tekrarlayıcıdır ve bir sonraki stop, sollama ortasında gelebilir. Kayıt düşmese bile ısıl test yaptırın — yarım saatlik kontrol, yol kenarı çekici bekleyişinden iyidir.
Marş var ama ateş yok tablosu, seyir halinde ani stop ve düzensiz kesintiler klasik settir. Belirtiler çoğunlukla motor ısındıkça ortaya çıkar, soğuyunca kaybolur.
Isınan sensörün iç direnci değişir ve sinyal zayıflar; motor soğuyunca araç yeniden çalışır. Bu yanıltıcı düzelme, arızanın en tipik imzasıdır.
Hata kaydı okunur, marş sırasında devir sinyalinin gelip gelmediği canlı veride izlenir; gerekirse sinyal osiloskopla doğrulanır. Tahminle değişim yerine ölçüm esastır.
Parça çoğu araçta makul fiyatlıdır; işçilik sensörün konumuna göre değişir. Asıl maliyet, yanlış teşhisle değişen gereksiz parçalardır — önce ölçüm bunu önler.
Evet, özellikle stop sonrası hemen çalışmayıp soğuyunca çalışıyorsa güçlü bir şüphelidir. Benzer tabloya yakıt pompası ve immobilizer de yol açabilir; ayrım cihaz verisiyle yapılır.
Motorun ana konum-devir bilgisini beyne verir: ateşleme ve püskürtme zamanlaması bu sinyalle kurulur — sinyal yoksa motor çalışmaz.
Devir ibresinin marşta hiç oynamaması klasik ipucudur: ibre ölüyse sinyal yoktur — bu gözlem, yol kenarında bile yapılabilir.
Isı yaşlanması, titreşim, kablo-soket yorgunluğu ve bölgeye sızan yağ: sensör çevresindeki kaçak, arızanın habercisi olabilir — birlikte çözülür.
Krank susarsa motor hiç çalışmaz; eksantrik susarsa aksayarak çalışır: tablo + canlı veri, iki sensörü net ayırır.
Doğru hava aralığı, temiz montaj yüzeyi ve soket-kablo kontrolü: sinyal diski (volan dişlisi) hasarı da aynı muayenede elenir.
Tesisat ve sinyal diski: kablo kırığı ve diş hasarı aynı tabloyu üretir — osiloskopla sinyal deseni, kök nedeni gösterir.
Dolaylı: motor bölgesi kaçaklarının erken çözümü ve sağlıklı soğutma, sensörün ısıl ömrünü uzatır — arıza çoğu zaman yaş işidir ve teşhisi kolaydır.
Diş profili dalga formu ve eksik diş referansı okunur: bozuk sinyal gözle görünür — osiloskop, krank teşhisinin kesin dilidir.
Evet: indüktif tip direnç-AC sinyalle, hall tip besleme-kare dalgayla test edilir — tip bilinmeden yapılan test yanıltır.
Karışır: hasarlı reluctor dişi sinyali bozar — sensör sağlamken yaşanan kesintilerde dişli kontrolü şarttır; osiloskop ikisini ayırır.
Bazı araçlarda rölanti-diş öğrenmesi yapılır: cihazla kısa işlemdir — atlanırsa hafif düzensizlik ve kod tekrarına yol açabilir.
Stop anındaki devir verisiyle: sinyal aniden sıfırlanıyorsa krank hattı, devir düşerek sönüyorsa yakıt tarafı öne çıkar — kayıt bu ayrımı yapar.
Sinyal ölçümüyle sensör-kablo-volan dişlisi ayrımı yapıyoruz.