"Arabam ne kadar yakıyor?" sorusunun cevabı çoğu zaman yol bilgisayarından okunur. Ama ekranda gördüğünüz sayı gerçek bir ölçüm değil, bir tahmindir. Bu tahmin genelde işe yarar ama her zaman gerçeği göstermez. Aracınızın ne yaktığını tam bilmek istiyorsanız basit bir yöntem var. Bu yönteme depo yöntemi ya da tam-tam yöntemi denir.
Yol bilgisayarı depodan çıkan yakıtı doğrudan ölçmez. Enjektörlerin ne kadar süre açık kaldığına bakar ve buradan bir hesap yapar. Yazılım, sürüş koşulları ve parça farkları bu hesabı etkileyebilir. Bazı araçlar gerçekte olduğundan biraz düşük tüketim gösterebilir. Yine de bu ekran, tüketimin artıp azaldığını izlemek için faydalıdır. Ekrandaki sayının sapma nedenleri yakıt göstergesi yanlış yazısında da ele alınıyor.
Örnek: 400 kilometrede 28 litre alındıysa 28 bölü 400, çarpı 100 yapılır. Sonuç yüz kilometrede 7 litredir. Bu hesabı telefonun hesap makinesiyle bir dakikada yapabilirsiniz.
Her dolumda tarih, kilometre ve alınan litre bir yere yazılır. Küçük bir defter ya da telefon notu bu iş için yeterlidir. Birkaç ay sonra aracınızın normal tüketimi kendiliğinden ortaya çıkar. Bu kayıt, bir arıza başladığında farkı hemen görmenizi sağlar. Servise geldiğinizde de usta için değerli bir bilgi olur.
| Hata | Neden sorun olur? | Doğrusu |
|---|---|---|
| Depoyu ağzına kadar zorlamak | Her seferinde farklı miktar girer | İlk kesmede durmak |
| Farklı pompalar kullanmak | Kesme noktası değişebilir | Aynı pompayı seçmek |
| Eğimli zeminde doldurmak | Depoya giren miktar değişir | Düz zeminde doldurmak |
| Çok kısa mesafe ölçmek | Küçük farklar sonucu büyütür | Uzun mesafede ölçmek |
| Tek ölçüme güvenmek | Tek dolum yanıltabilir | Birkaç dolumun ortalamasını almak |
Tek bir dolumdan çıkan sonuç size güvenilir bir tablo vermez. Birkaç dolum boyunca ölçüm yapılır ve ortalama alınır. Bu ortalama, katalogdaki değerle ve aynı mevsimdeki eski ölçümlerle kıyaslanır. Katalog değeri laboratuvar koşulunda ölçülür, gerçek yol bundan farklıdır. Bu farkın nedenleri WLTP ve gerçek tüketim yazısında anlatılıyor. Şehir içi dur kalk kullanım, otoyola göre daha fazla yakar.
Tüketimi artıran bazı nedenler arıza değil, kullanım şeklinden gelir. Kışın soğuk motor, kış lastiği ve ısıtma tüketimi artırır. Bu konu kışın tüketim artışı yazısında ele alınıyor. Eksik lastik basıncı da yuvarlanma direncini artırır ve motoru daha çok çalıştırır. Doğru değer için lastik basıncı yazısına bakabilirsiniz. Trafikte ve park yerinde uzun rölanti beklemeleri de ortalamayı yükseltir. Bu etki rölanti tüketimi yazısında ayrıca anlatılıyor.
Ölçülen tüketim birkaç dolum boyunca belirgin şekilde artmışsa neden aranmalıdır. Hava filtresi, fren sürtmesi ve arıza kayıtları ilk bakılan yerlerdir. Ani artışın olası nedenleri yakıt tüketimi arttı yazısında toplu duruyor. Yakıt kokusu alınıyorsa araç kullanılmaz, çünkü bu bir kaçak işareti olabilir. Bu durumda motor durdurulur ve çekici çağrılır. Bu konuyu atölyede ele almak isterseniz motor mekanik sayfasına bakın.
Depo iki kez aynı şekilde doldurulur. Alınan litre kilometreye bölünüp yüzle çarpılır.
Tüketimin artıp azaldığını görmek için faydalıdır. Ama kesin sayı için depo yöntemi daha güvenilirdir.
Her pompanın kesme noktası biraz farklı olabilir. Aynı pompa ölçüm hatasını küçültür.
Ne kadar uzun mesafe olursa sonuç o kadar sağlıklı olur. Deponun büyük kısmı bittikten sonra ölçmek iyi bir yoldur.
Bir miktar artış normaldir. Soğuk motor, kış lastiği ve ısıtma bunun sebeplerindendir.
Ölçtüğünüz tüketim değerlendirilir. Lastik, filtre, fren sürtmesi ve arıza kayıtları sırayla kontrol edilir.