Antifriz alışverişindeki en yaygın yanlış, seçimi renge göre yapmaktır: “Benimki kırmızı, kırmızı alayım.” Oysa renk sadece boyadır; kimyayı anlatmaz. Yanlış türle ya da yanlış karışımla doldurulan sistemin faturası radyatör, kalorifer peteği ve su pompasından çıkar.
| Aile | Teknoloji | Tipik kullanım |
|---|---|---|
| IAT (G11 sınıfı) | Silikatlı, eski teknoloji | Eski nesil araçlar; 2-3 yılda bir değişim |
| OAT (G12/G12+ sınıfı) | Organik asit | 2000'ler sonrası çoğu araç; 4-5 yıl ömür |
| Si-OAT / Lobrid (G12++, G13) | Organik + az silikat | Güncel VAG ve birçok Avrupalı; uzun ömür |
| PSA/GM normları | OAT bazlı (mavi/turuncu olabilir) | Peugeot-Citroën-Opel kılavuz normu esas |
VAG tarafında pratik bilgi: G12++ ve G13, önceki G12 ailesiyle uyumludur; ama emin olmadığınız durumda kural şudur — tam bilmiyorsan karıştırma, tamamlama suyla yap, ilk fırsatta sistemi doğru türle yenile.
Uyumsuz kimyalar (özellikle eski silikatlı + organik) birleşince koruyucu katkılar çökelti yapabilir: jölemsi tortu radyatör ve kalorifer peteğinin ince kanallarını tıkar, su pompası keçesini yer. Belirtisi aylar sonra gelir: zayıf kalorifer, yavaş yükselen hararet. Bu yüzden serviste “ne varsa üstüne basalım” yaklaşımını kabul etmeyin — türü sorun.
Yoğunluk (bome) kontrolü her bakımda yapılır — hedef tipik olarak -35°C civarı korumadır. Sıvı ömrü türe göre 2-5 yıldır; renk bulanıklaştıysa, pas izi varsa ya da geçmişi bilinmiyorsa (ikinci el aldınız) sistemi yıkayıp doğru türle doldurmak en temizidir. Seviye sürekli düşüyorsa antifriz değil kaçak konuşulur.
Bakımda tür + yoğunluk + seviye kontrolü standarttır.